خیلی حال کردم از این پست. شعر موسی و شبان واقعا محشره این هنره مولاناس که با کلمات ساده و قابل فهم عمیق ترین مضامین فلسفی و عرفانی رو مطرح کرده .
«دم که مرد نائی اندر نای کرد در خور نای است نی در خورد مرد» خیلی قشنگه .اون دمی که مرد نی زن در نی میدمه در حد ظرفیت نی هست نه در خورد مرد خیلی قشنگ گفته خداوند به اندازه ظرفیت انسانها در روحشون میدمه...
وای حسین دلم نمیاد با اینکه هیچی از این شعر نفهمیدم مث بچه آدم رد شم برم و کامنت نذارم!اصن یه وعضی یه حالی
خیلی حال کردم از این پست.
شعر موسی و شبان واقعا محشره این هنره مولاناس که با کلمات ساده و قابل فهم عمیق ترین مضامین فلسفی و عرفانی رو مطرح کرده .
«دم که مرد نائی اندر نای کرد
در خور نای است نی در خورد مرد»
خیلی قشنگه .اون دمی که مرد نی زن در نی میدمه در حد ظرفیت نی هست نه در خورد مرد خیلی قشنگ گفته خداوند به اندازه ظرفیت انسانها در روحشون میدمه...
ایضا کامنت بلادونا
در ضمن عرض سلام و ارادت
وای فاطی مرسی بابت توضیحت خیلی خوشم اومد واقعا مفهوم زیبایی داره
.دوستان خوب یعنی همین
مرسی محمد بابت دلگرمی
آن گردنی که تیغ تو را بوسه میزند
سوگند می خورم که پشیمان نمی شود....