رسوای زمانه




هِله را می‌شود از ته دل دوست داشت، هِله مهربان پیر غمگین‌ را، که صورت گرد و کوچکش توی چین و چروک‌های 

سالخوردگی مچاله است، اشک‌هایش می‌ریزد روی‌ هاشورهای چروک صورتش، گریه می‌کند...

حتی می‌شود اشک‌های هِله را دوست داشت، از بس روی چروک‌های غمگینش به روشنی می‌زنند...

او اینجا تنهاست، در تک‌اتاق تاریکی گوشه حیاطی مختصر...

 "افسانه باورصاد"

+ دانلود


نظرات 7 + ارسال نظر
قیچی جمعه 5 آبان‌ماه سال 1391 ساعت 11:38 ق.ظ

خدا عمر با برکت استاد همایون خرم را فزونی بخشد و به آقای علیرضا قربانی هم سلامتی عطا فرماید.

belladona جمعه 5 آبان‌ماه سال 1391 ساعت 02:04 ب.ظ

قبلا این ترانه رو با صدای خدا بیامرز جهان شنیده بودم ولی این یکی یه جورایی جونداره واقعا قشنگه
لاله ی تنها دل من
داغ حسرتها دل من...
دستت درد نکنه پسرم خدا حفظت کنه

رویا جمعه 5 آبان‌ماه سال 1391 ساعت 04:28 ب.ظ

دلم گرفت،هم از خوندن پست و ادامه ی گزارش هله...هم از شنیدنه آهنگ...خصوصا که عصر جمعه ،هوای ابری باروونی و تنهایی رو هم به ش اضافه کنی...اونوقت اون نی حدیث راه درختای کاج می کند...
......
ولی شعر (نی نامه ی مولانا ) رو همیشه دوست داشتم و دارم.

قیچی جمعه 5 آبان‌ماه سال 1391 ساعت 07:24 ب.ظ

حاج خانوووم مگه دل های دریایی هم میگره؟؟؟؟
ایشالا همیشه دلت شاد و خوش و خرم باشه...

آسیه شنبه 6 آبان‌ماه سال 1391 ساعت 12:33 ب.ظ http://asi-whitepencil.blogfa.com

فو العاده زیبا بود. هاشورهای چروک صورت...

طراوت شنبه 6 آبان‌ماه سال 1391 ساعت 02:12 ب.ظ

آخی...
زیبا بود

هاگن شنبه 6 آبان‌ماه سال 1391 ساعت 08:12 ب.ظ http://hamnavaee.blogsky.com

وبلاگت خوندنیه.... دوست داشتم :)

برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد